برای افراد مبتلا به دیابت مهم است که علائم عفونت قارچی را بشناسند و سریعاً اقدامات لازم را انجام دهند تا از عوارض احتمالی جدی که ممکن است به وجود بیایدجلوگیری کنند. مخمر در پوست و در نزدیکی غشاهای مخاطی وجود دارد. و به کنترل باکتری های موجود در آن ناحیه کمک می کند؛ با این وجود ، اگر مخمر بیش از حد در قسمتی تجمع پیدا کند ، منجر به ایجاد عفونت های مخمری می شود که با درد و خارش همراه می باشد. به منظور کسب اطلاعات بیشتر در مورد دیابت و عفونت های مخمری با در تیم پزشکی کلینیک سلامت و دیابت کوروش تا پایان این مقاله همراه شوید.

بیشتر بدانید :

دیابت و مشکلات و بهداشت دهان و دندان

توصیه هایی برای مراقبت از پا در بیماران دیابتی چیست؟

دیابت و عفونت های مخمری چه ارتباطی با یکدیگر دارد؟

مخمرها بیشتر در محیط های گرم و مرطوب رشد می کند. در بدن انسان ، دهان ، ناحیه تناسلی ، بین انگشتان پا و در چین های پوست ، مخمرها بیش از هر جای دیگر رشد می کند.

دیابت و عفونت های مخمری

اگر سیستم ایمنی بدن ضعیف شود، باکتری ها ، ویروس ها و قارچ ها و از جمله مخمرها می توانند منجر به ایجاد عفونت شوند.

مطالعات نشان داده است که فرد مبتلا به دیابت نوع یک یا نوع دو بیشتر در معرض خطر ابتلا به عفونت های مخمری قرار می گیرند. همچنین در افراد دیابتی این عفونت های مخمری ممکن است شدیدتر شود و درمان آن نیز دشوارتر باشد و چنانچه عفونت های مخمری در افراد دیابتی درمان نشود، عوارض جبران ناپذیری ممکن است به همراه داشته باشد.

چه چیز در افراد دیابتی خطر عفونت های مخمری را بیشتر می کند؟

فرد دیابتی که دارای قند خون کنترل نشده است، در معرض خطر بیشتر برای ابتلا به عفونت های مخمری قرار دارد. محققان پس از انجام تحقیقات در زمینه ی ارتباط دیابت و عفونت های مخمری به نتایجی دست یافتند که در ادامه آن ها را ذکر کرده ایم.

  • دیابت نوع یک زمانی اتفاق می افتد که مشکلی در سیستم ایمنی بدن منجر به آسیب به سلول های پانکراس شود. به نظر می رسد تغییرات ایمنیولوژیکی و افزایش التهاب نیز در ایجاد دیابت نوع 2 نقش دارد.

پس افراد مبتلا به دیابت دارای سیستم ایمنی ضعیف تری هستند و این خطر ابتلا به عفونت های قارچی را افزایش می دهد.

  • مخمرها می توانند از گلوکز تغذیه کنند. هنگامی که در بدن فرد دیابتی قند خون از طریق مخاط ها، تعرق و ادرار دفع می شود، مخمرها در سلول های پوستی یا غدد مخاطی، از این گلوگز تغذیه می کنند و این باعث تجمع و رشد بیشتر آن ها می شود.
  • هنگامی که مخمرها در یک منطقه تجمع پیدا می کنند، احتمال بروز عفونت در آن ناحیه بیشتر می شود. فرد دیابتی که مستعد ابتلا به عفونت های مخمری است نیز بیشتر در معرض خطر عود بیماری های عفونی می باشد.

دیابت و عفونت های مخمری

علائم عفونت های مخمری

عفونت های مخمری می تواند در قسمت های مختلف بدن ظاهر شود و وجود آن در بخش های مختلف می تواند با علائمی همراه باشد که در این بخش به آن ها پرداخته ایم.

وجود عفونت های مخمری روی پوست

در صورتی که پوست فرد دچار عفونت های مخمری شده باشد، در این صورت در سطح پوست و بیشتر در چین و چروک ها با خارش و سوزش همراه است.

عفونت های دستگاه تناسلی

این موارد در زنان بیشتر از مردان است اما مردانی که در دیابت خود را ب درستی کنترل نکرده اند نیز ممکن است به این مشکل دچار شوند.

خارش یا درد واژن ، احساس سوزش، ترشحات غیرطبیعی سفید رنگ، احساس سوزش یا نوع دیگری از درد هنگام ادرار کردن و بوی نامطبوع از علائم ابتلا به عفونت های مخمری در ناحیه ی تناسلی است.

یک نیز مرد ممکن است بر روی آلت تناسلی خود احساس خارش و یا پوسته پوسته شدن داشته باشد.

چنانچه افراد مبتلا به دیابت متوجه این علائم شوند، باید به پزشک مراجعه کنند زیرا که ممکن است به درمان نیاز داشته باشند و در صورتی که درمان نشوند، به عوارض ناشی از این بیماری مبتلا خواهند شد.

علاوه بر این مواردی که در ارتباط با دیابت و عفونت های مخمری گفته شد، فرد دیابتی ممکن است بر اثر عفونت های مخمری به عفونت چشم، عفونت زخم پا و یا عفونت در ناحیه ی دهان نیز دچار شود.

از توجه و همراهی شما عزیزان سپاسگزاریم.